“(Gericht tot de andere deelnemers) Heel dankbaar voor jullie echtheid. En jullie diepte. En jullie mededogen. Ik heb me heel erg op mijn gemak gevoeld. Meestal voel ik mij in een groep toch iets minder op mijn gemak.

Dankzij die vanzelfsprekende energie die jij creëert, Maaike. En terzelfder tijd bedank je erg voor de verduidelijking van veel dingen die ik wel voel en die ik wel weet, maar die ik niet durf toe te geven. Waar ik me te alleen in voel…

Zo belangrijk dit, zeg! Ik voel me veel minder alleen nu met wie ik ben. En dat is voor mij een hele belangrijke. Dank je wel voor alle wijsheid ook. Dus ook de feitelijke dingen die je mij verteld hebt, die zo verduidelijken waar jij toegang toe hebt en ik niet, absoluut niet.

En dat je dat zo deelt… dat je dat zo vanzelfsprekend, onvoorwaardelijk deelt met ons. En dat je vanuit je eigen kwetsures, vanuit je eigen verleden deelt. Dus die kwetsbaarheid is heel openend. Heel verdiepend. Het is heel waar. Het is gewoon waarheid.

Je creëert niet een weekend omdat het een goed weekend zou zijn. Je creëert een weekend om de waarheid te krijgen.”

– Kaatje

“Ik kende de andere deelnemers niet, maar ik kwam binnen en voor we het wisten waren we één groep. Alsof we elkaar al lang kenden.

Ik kreeg zoveel verheldering bij wat je deelde. Ook al had ik er echt wel vragen bij. Ik mocht er gewoon bij zijn. Sowieso gebeurden er dingen in mijn lijf toen je het deelde. Heel interessant om waar te nemen.

Het is zo fijn te merken dat ik gewoon bij mezelf kon blijven en te merken dat iedereen zijn eigen stuk kon opnemen. Dat er geen enkele drang was om iets te veranderen. Dat iedereen gewoon in zijn eigen kracht kon blijven. Ik voelde zo hard het vertrouwen van de anderen.

Elkaar ondersteunen en dingen zichtbaar laten worden. Ook als het wat minder fijne dingen waren. Ook dan waren we er samen bij. We deden het echt samen! Dat was zo mooi. Ook heel vredig. En we scheppen eigenlijk gewoon zelf…

Zo fijn dat we niet aan schema’s gebonden waren en aan programma’s. Dat is echt het organische.

Jouw enthousiasme hierin, jouw toewijding ook, jouw bereidheid… die is heel sterk. Dankjewel.
Heel blij dat ik voor een tweede keer van zover gekomen ben.”

– Tessa

“Ik ben dankbaar dat ik het weekend heb ervaren. Ik ben ook zo blij dat ik twee dingen van mezelf heb ontdekt. Herontdekt. Dat is de kracht die in mij zit, die zo ineens naar boven gekomen is, die ik nog nooit heb ervaren. Dat geeft mij een supergoed gevoel. En blijkbaar ook de humor die ik blijkbaar in mij zitten heb die zo terug naar boven kwam, zo plots, onverwacht, zo gemakkelijk. Dus ik ben heel blij daarmee.

Het was ook zo fijn om bij iedereen zo samen te zijn en die verbinding te voelen, die aanvulling ook met elkaar. Magisch… Ja, je leert daar ook zoveel uit. Ook wat er door de anderen allemaal is getransformeerd.

De inzichten die gekomen zijn. Het veld dat gij voor ons creëert en openhoudt. En ook… Ja, het andere aspect van… De reële wereld. De verbinding met de zon en de aarde. Dat opent ook zoveel. Dat maakt het nog zoveel duidelijker en zichtbaarder.

Je geeft ook precies zo een soort van confirmatie van wat je ergens voelt, dat bepaalde dingen niet kloppen. En dat je erop mag vertrouwen van wat je nu zelf voelt en dat dit juist is. Dat is mooi.

Ja en dankbaar ook voor het brengen van de drie mooie pijlers van Echtheid. Creatie… En het is inderdaad gedaan met afzien. Vanaf nu alleen maar joy en freedom en genieten! Dankjewel.”

– Tine

“Ik heb heel erg genoten van het weekend. Ik had hetzelfde gevoel als de anderen.. Onmiddellijk een vertrouwd gevoel. Zelfs het huis nam ons onmiddellijk op.

Het stuk rond verlangen, dat is bij mij wel binnengekomen…

Er is helderheid gekomen rond de situatie waar ik inzit. En ook beweging. Ik heb nu iets waarmee ik aan de slag kan gaan. Ik heb ook teruggekregen hoe ik erin sta. Ik was me daar niet zo van bewust, maar ik ben wel blij dat ik dat zo teruggekregen heb. Het was voor mij een bevestiging.

En ik heb dit weekend ook heel erg gevoeld dat ik er sta. Dat is voor mij heel belangrijk, om dat besef te hebben.

En verder ben ik heel dankbaar voor alles wat er niet alleen bij mij, maar bij de anderen ook is gebeurd. Het is niet zo vanzelfsprekend dat iemand soms zijn meest kwetsbare dingen deelt…

En ik heb bij mezelf vastgesteld dat ik zo geen gêne voelde om dingen te zeggen. Misschien omdat het zo veilig voelt en er een grote uitnodiging is om dingen te brengen. En dat voelt goed. Bevrijdend zelfs. Als een soort van vanzelfsprekendheid.

Dat was echt wat ik nodig had op dit moment. Ik had dat eerder willen komen, maar blijkbaar was dit het goede moment.”

– Ingrid